S a k ı z Ç i ğ n e –
y e n A d a m

Ağızlara sakız olunurdu
eskiden.
Gurbetten eli boş dönüldüğünde.
Sıladan vuslata koşan
Çam sakızı çoban armağanı
Çıkarırdı heybeden
Gülerdi yüzler bu yüzden.
Cikcik çiğnenirdi cikletler tebessüm ile
Geç oldumu vakit.
Kızardı evin ebesi,
ölmüş eti çiğnemeyin diyerek.
Sakız evin kızına yakışırdı.
Yorulunca ağız, yemeniye yapıştırılırdı.
Gevşemezdi ,yere düşse yıkanırdı.
Vay be !
Değişti zaman.
Çiğniyor kız oğlan.
Alemeti farikadır,ağızda sakız.
Dersin terbiyesi bu kadar,ne yapsın kızcağız.
Adamlar da çiğner sakızı bazen
Hele de beyni yüklü adamlar
Yosmanın ağzında gördüğü türden
Satmışım anasını dercesine
Ağzında dünyasını şişirirken.
Koca koca adamlar da,ciklet çiğner.
Çiğnene çiğnene geldik bu günlere der.
Adam gibi adamlar da,sakız çiğner.
Damla damla huzur ister.
Adamlık gerim gerim gerdiğinde
Birazcık şımarmak ister.
Yine de utanırlar
Eee!
Adamlık utanmak ister.